گروه بین المللی "تلاش برای تحریم اسرائیل" با انتشار خبری، اسامی شرکتها و موسساتی که بطور مستقیم یا غیرمستقیم از رژیم صهیونیستی در تجاوز به ملت مسلمان فلسطین حمایت می کنند،را منتشرکرد.
به گزارش قدسنا، انتشار اسامی این شرکتها و موسسات درحالی است که بسیاری از کشورهای جهان موضوع تحریم کالاهای رژیم صهیونیستی را به دلیل تجاوزات اخیر رژیم صهیونیستی به نوار غزه در اولویت کاری خود قرار داده اند.
اسامی این شرکتها و موسسات به شرح زیر است.
ادامه مطلب
نویسنده : سيد صادق سيد نژاد
In the Name of Allah,
the All-beneficent, the All-merciful
Say, He is Allah, the One.
Allah is the All-embracing.
He neither begat, nor was begotten,
nor has He any equal
الغَضَبُ يُفْسِدُ الإيمانَ كَما يُفْسِدُ الخَلُّ العَسَلَ.
غضب ایمان را از بین میبرد همچنانکه سرکه عسل را فاسد میکند
.Anger spoils Faith as much as vinegar spoils honey.
كافی، ج2 ، ص 302
آيا با توجه به روايتهايي که در آنها آمده است: «امام مهدي(ع) جهان را از عدل و داد پرميکند، همچنانکه از ظلم و جور پر شده بود» حرکتهاي اصلاحي و تلاش براي برقراري عدالت در عصر غيبت معنا دارد؟ زيرا براساس اين روايات بايد جهان از ظلم و جور پر شده باشد تا امام زمان(ع) ظهور کند و اگر ما حرکتي براي از بين بردن ستم و مقابله با ستمکاران انجام دهيم، در واقع ظهور را به تأخير انداختهايم.
ادامه مطلب
In the Name of Allah,
the All-beneficent, the All-merciful
Say, ‘I seek the protection of the Lord of the daybreak
from the evil of what He has created,
and from the evil of the dark night when it settles,
and from the evil of the witches who blow on knots,
and from the evil of the envious one when he envies
غریم صفت مشبهه از ریشه ی ( غ- ر- م) هم به معنای
طلبکار و هم به معنای بدهکار است.1 غریم از القاب خاصه ی حضرت بقیه الله
(ارواحنا له الفداء) می باشد.
چنان که گفتیم، غریم دو معنا دارد. در هر دو معنی این لقب را بررسی می کنیم:
محدث قمی در کتاب منتهی الآمال گفته است، این لقب در زمان غیبت صغری استفاده می شده است و از این جهت مورد استعمال بوده است که مثلا وقتی مردم می خواستند مالی را از طریق نواب خاص برای آن حضرت بفرستند، یا برای آن حضرت وصیت کنند یا از جانب ایشان طلب مالی بکنند، برای آنکه حضرت شناخته نشود، ایشان را « غریم» می خواندند. یعنی استفاده ی این نام از جهت تقیه بوده است.2
برخی دیگر صاحب نظران نیز در این زمینه گفته اند، از آنجا که حق ولایت از حضرت از زمان امیرالمومنین علی (ع) غصب شده است، آن حضرت در طلب حق پایمال شده ی خویش یعنی حق ولایت و سرپرستی جامعه می باشند. 3
2.غریم در معنای بدهکار:
از طرفی امام زمان (ع) امام بر حق جهان و ولی امر آنان می باشد. در مقام ولایت، حق مردم است که از زندگی عادلانه بهره ببرند و عدالت گری را در جامعه شاهد باشند و از آنجا تنها فردی که توانایی برقراری عدالت را دارد، حضرت مهدی (عج) می باشد، از این جهت ( یعنی در مقام ولایت) امام به مردم بدهکار است.4
محدث قمی، علاوه بر عدالت، مردم را برای اخذ علوم و شرایع از آن حضرت، بر حق می داند و معتقد است که حضرت بدان جهت که در پرده ی غیبت به سر می برد، در این دو زمینه نیز مدیون مردم است.
در هر حال به نظر می رسد به کار بردن هر دو معنی غریم ( هم طلبکار و هم بدهکار) صحیح باشد.
پی نوشت:
1.المعجم عربی به فارسی
2.قمی/ عباس/ منتهی الآمال
3.اسماعیل شفیعی سروستانی
4.همان
پ.میعاد
به گزارش «شیعه نیوز» به نقل از رویه، ۶۰ نفر از شیعیان اهل بصره و سماوه ی عراق در انتظار اعدام با شمشیر بسر میبرند.
با
کمال تآثر وتاسف اخیرا گزارش شده که تعداد 640 نفر از اتباع شیعه عراقی که
در کشور عربستان سعودی زندگی میکردند بطور وحشیانه وناجوانمردانه ای مورد
ضرب وجرح وکشتار قرار گرفته اند بطوریکه علاوه بر توهین وتهدید واعمال
تبعیض ومحدودیتهای زیاد هر روز تعداد زیادی از آنان بقتل میرسند وآنهم با
وحشیانه ترین وضد انسانی ترین روش : گردن زدن افراد با شمشیر در ملآ عام
ودر مقابل جمعی حیوان صفت وبی احساس که فقط ز کشتار مردم بی گناه لذت می
برند واز ریختن خون عراقی های شیعه ی بیگناه لذت میبرند.
گناه این
عراقی های این است که بدون ویزا در منطقه های مرزی تردد کرده و یابطریقی
وارد کشور سعودی شده اند که برگه عبور یا گذر نامه بهمراه نداشته اند و یا
بنحوی مشکل اقامتی داشته اند حتی گاهی فقط به بهانه واهی اینکه مثلاٌ آنان
با سعودی ها رفتاری خصمانه داشته اند، بوده است در حالیکه حقیقتاٌ گناه
این افراد فقط این بوده که شیعه علی علیه السلام و از پیروان اهل بیت عصمت
وطهارت می باشند.
در فکر عقب مانده ومتحجر وبیمارگونه ی آنان
(جماعت سعودی) این یک قانون پلی است که هر گونه گناه وتقصیری ولو هم کوچک
باشد جریمه اش کشتن وگردن زدن است وحتی گاهی قتل وکشتار دسته جمعی آنان.
سعودی
نه به حقوق بشر و نه آزادی های فردی سازمان ملل و نه اخلاق وعرف بین
المللی ونه حتی به ابتدای ترین قوانین انسانی پایبند نمی باشد وکاری که
در مقابل این عراقی ها انجام میدهد بمراتب منفورتر از روشهای وحشیانه دوره
جاهلیت است.
In The Name of Allah
the All-beneficent , the All-merciful
1- Say, I seek the protection of the Lord of humans
2- Sovereign of humans
3- God of humans
4- from the evil of the sneaky tempter
5- who puts temptations into the breasts of humans
6- from among the jinn and humans
در روايات آخرالزمان صحبت از افرادي است که صبح
مؤمناند و بعدازظهر کافر يا آنكه عصر ايمان دارند، ولي فردا صبح ايمان
خود را از دست دادهاند. آيا اين جريان ناشي از شدت التهابات آخرالزماني
است يا ضعف اهل آخرالزمان؟
شيعيان به چه ميزان از ابتلائات آخرالزمان آسيب ميبينند؟ بيشتر يا کمتر از بقيه اقوام و ملل؟
ادامه مطلب
.If a person is slain in the cause of Allah, none of his sins will be made known (to people) by God.
كافی، ج 5، ص 54
سي
و دومين نشست از سلسله نشستهاي ماهانه فرهنگ مهدوي، ساعت چهارده و سي
دقيقه پنجشنبه 26 دی ماه ، با موضوع «عرفان و زندگی»، در سالن آمفي تئاتر
كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان واقع در خيابان حجاب برگزار خواهد شد.
شيطانپرستي يا شيطانگرايي در کشور ما هنوز در دورة نمادين به سرميبرد و به ايدئولوژي تبديل نشده است. اما در کشورهاي غربي با توجه به شبکه فراماسونري و نيز مباني عرفان يهودي (قبالا يا کابالا) به يک ايدئولوژي سياسي و مذهبي تبديل شده و کاملاً با آرمانهاي صهيونيسم هماهنگي دارد. ولي بايد توجه داشت که با کارکردي که نمادها دارند، بعد از مرحلة ترويج نمادها، نوبت به انتقال ايدئولوژي خواهد رسيد.
ادامه مطلب
اصل یکی از اسامی حضرت صاحب الامر (ارواحنا له الفداء ) است که به معنی اساس و بنیان می باشد.در نجم الثاقب توقیعی1 شرح داده شده و در آن امام زمان (ع) اصل نامیده شده است. هر چند تمام امامان اصل هستند چرا که اصل خیر و برکت و فیض اند. یعنی هر حقی نیست مگر آنکه به آنان منتهی شود و هر نعمتی از سوی خدا به طرف مردم از طریق آنان و به فیض آنان و به واسطه ی آنان می رسد.د ر کتب رجالیه آمده است که مراد از اصل امام است، یعنی مقصود اصلی خلقت همه ی عوالم عالی و سفلی ( غیر مادی و مادی) هستند.
«لولاک ما خلقتُ الافلاک»
( اگر تو نبودی آسمانها ( جهان) را خلق نمی کردم )
و در همین مضمون نسبت به امیرالمومنین و حضرت صدیقه ی کبری (علیهم السلام) نیز دارریم. حضرت مهدی (عج) نیز که خلف صالح این امامان هستند و میراث دار علم و صفات و خصال جمسع انبیاء و اوصیاء می باشند از این قائله مستثنی نیستند.
شاید به تعبیری دیگر مراد از اصل بودن این باشد که در روز قیامت ترازوی به حق سنجش اعمال هستند و اعمال ریز و درشت مردم با مقایسه و ترازوی آنان رقم می خورد.
پی نوشت:
1. توقیع نامه های امام زمان در زمان های مختلف است که غالباً در زمان غیبت نوشته شده است.
منبع:
نجم الثاقب اثر مرحوم طبرسی نوری
پ.میعاد
با صدای فرهمند دانلود کنید:
با صدای خلج دانلود کنید:
با صدای باسم دانلود کنید:
متن زیارت عاشورا:
اَلسَّلامُ
عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ
اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ و َابْنَ خِيَرَتِهِ
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ اَميرِالْمُؤْمِنينَ و َابْنَ سَيِّدِ
الْوَصِيّينَ
سلام بر تو اى ابا عبداللّه سلام بر تو اى
فرزند رسول خدا سلام بر تو اى برگزيده خدا و فرزند برگزيده اش سلام بر تو
اى فرزند امير مؤ منان و فرزند آقاى اوصياء
اَلسَّلامُ
عَلَيْكَ يَابْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساَّءِ الْعالَمينَ اَلسَّلامُ
عَلَيْكَ يا ثارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ
سلام
بر تو اى فرزند فاطمه بانوى زنان جهانيان سلام بر تو اى که خدا خونخواهيش
کند و فرزند چنين کسى و اى کشته اى که انتقام کشته گانت نگرفتى
اَلسَّلامُ
عَلَيْكَ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكُمْ
مِنّى جَميعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ
وَالنَّهارُ
سلام بر تو و بر روانهائى که فرود آمدند به آستانت ، بر شما همگى از جانب من سلام خدا باد هميشه تا من برجايم و برجا است شب و روز
يا
اَباعَبْدِاللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ
الْمُصيبَةُ بِكَ عَلَيْنا وَ عَلى جَميعِ اَهْل ِالاِْسْلامِ
اى ابا عبداللّه براستى بزرگ شد سوگوارى تو و گران و عظيم گشت مصيبت تو بر ما و بر همه اهل اسلام
و
َجَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمواتِ عَلى جَميعِ اَهْلِ
السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَ
الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ
و گران و عظيم گشت
مصيبت تو در آسمانها بر همه اهل آسمانها پس خدا لعنت کند مردمى را که
ريختند شالوده ستم و بيدادگرى را بر شما خاندان
وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ و َاَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فيها
و
خدا لعنت کند مردمى را که کنار زدند شما را از مقام مخصوصتان و دور کردند
شما را از آن مرتبه هائى که خداوند آن رتبه ها را به شما داده بود
و َلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُمْ
و خدا لعنت کند مردمى که شما را کشتند و خدا لعنت کند آنانكه تهيه اسباب کردند براى کشندگان شما تا آنها توانستند با شما بجنگند
بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِياَّئِهِم
بيزارى جويم بسوى خدا و بسوى شما از ايشان و از پيروان و دنبال روندگانشان و دوستانشان
يا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ اِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
اى اباعبداللّه من تسليمم و در صلحم با کسى که با شما در صلح است و در جنگم با هر کس که با شما در جنگ است تا روز قيامت
وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَيَّةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ
و خدا لعنت کند خاندان زياد و خاندان مروان را و خدا لعنت کند بنى اميه را همگى و خدا لعنت کند فرزند مرجانه (ابن زياد) را
وَ
لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَ لَعَنَ
اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ
خدا
لعنت کند عمر بن سعد را و خدا لعنت کند شمر را و خدا لعنت کند مردمى را که
اسبها را زين کردند و دهنه زدند و به راه افتادند براى پيكار با تو
بِاَبى اَنْتَ وَ اُمّى لَقَدْ عَظُمَ مُصابى بِكَ فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَ مَقامَكَ
پدر و مادرم بفدايت که براستى بزرگ شد مصيبت تو بر من پس مى خواهم از آن خدائى که گرامى داشت مقام تو را
وَ
اَکْرَمَنى بِكَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ
مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و َآلِهِ
و گرامى داشت مرا بخاطر تو که روزيم گرداند خونخواهى تو را در رکاب آن امام يارى شده از خاندان محمد صلى اللّه عليه و آله
اَللّهُمَّ اجْعَلْنى عِنْدَكَ وَجيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ
خدايا قرار ده مرا نزد خودت آبرومند بوسيله حسين عليه السلام در دنيا و آخرت
يا
اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللَّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ وَ
اِلى اميرِالْمُؤْمِنينَ وَ اِلى فاطِمَةَ وَ اِلَى الْحَسَنِ
اى اباعبداللّه من تقرب جويم به درگاه خدا و پيشگاه رسولش و اميرالمؤ منين و فاطمه و حسن
وَ
اِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ وَ بِالْبَراَّئَةِ [مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ نَصَبَ
لَكَ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ الظُّلْمِ وَ
الْجَوْرِعَلَيْكُمْ
وَ اَبْرَءُ اِلَى اللّهِ وَ
اِلى رَسُولِهِ] مِمَّنْ اَسَسَّ اَساسَ ذلِكَ وَ بَنى عَلَيْهِ
بُنْيانَهُ وَ جَرى فى ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَ على
اَشْياعِكُمْ
و شما بوسيله دوستى تو و بوسيله بيزارى از
کسى که با تو مقاتله کرد و جنگ با تو را برپا آرد و به بيزارى جستن از آسى
آه شالوده ستم و ظلم بر شما را ريخت
و بيزارى جويم بسوى خدا و بسوى
رسولش از کسى که پى ريزى کرد شالوده اين کار را و پايه گذارى کرد بر آن
بنيانش را و دنبال کرد ستم و ظلمش را بر شما و بر پيروان شما
بَرِئْتُ
اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ ثُمَّ
اِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَ مُوالاةِ وَلِيِّكُمْ
بيزارى جويم بدرگاه خدا و به پيشگاه شما از ايشان و تقرب جويم بسوى خدا سپس بشما بوسيله دوستيتان و دوستى دوستان شما
وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ
و به بيزارى از دشمنانتان و برپا کنندگان (و آتش افروزان ) جنگ با شما و به بيزارى از ياران و پيروانشان
اِنّى سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وَ وَلِىُّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداکُمْ
من
در صلح و سازشم با کسى که با شما در صلح است و در جنگم با کسى که با شما
در جنگ است و دوستم با کسى که شما را دوست دارد و دشمنم با کسى که شما را
دشمن دارد
فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذى اَکْرَمَنى
بِمَعْرِفَتِكُمْ وَمَعْرِفَةِ اَوْلِياَّئِكُمْ وَ رَزَقَنِى
الْبَراَّئَةَ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ
و درخواست کنم از خدائى که مرا گرامى داشت بوسيله معرفت شما و معرفت دوستانتان و روزيم کند بيزارى جستن از دشمنانتان را
اَنْ يَجْعَلَنى مَعَكُمْ فِى الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ وَاَنْ يُثَبِّتَ لى عِنْدَآُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِى الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ
به اينكه قرار دهد مرا با شما در دنيا و آخرت و پابرجا دارد براى من در پيش شما گام راست و درستى (و ثبات قدمى ) در دنيا و آخرت
وَ
اَسْئَلُهُ اَنْ يُبَلِّغَنِى الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ
اللَّهِ وَ اَنْ يَرْزُقَنى طَلَبَ ثارى مَعَ اِمامٍ هُدىً ظاهِرٍ ناطِقٍ
[بِالْحَقِّ] مِنْكُمْ
و از او خواهم که برساند مرا به
مقام پسنديده شما در پيش خدا و روزيم کند خونخواهى شما را با امام راهنماى
آشكار گوياى [به حق] که از شما (خاندان ) است
وَ اَسْئَلُ
اللَّهَ بِحَقِّكُمْ وَبِالشَّاْنِ الَّذى لَكُمْ عِنْدَهُ اَنْ
يُعْطِيَنى بِمُصابى بِكُمْ اَفْضَلَ ما يُعْطى مُصاباً بِمُصيبَتِهِ
مُصيبَةً ما اَعْظَمَه
و از خدا خواهم به حق شما و بدان
منزلتى که شما نزد او داريد ، که عطا کند به من بوسيله مصيبتى که از ناحيه
شما به من رسيده بهترين پاداشى را که مى دهد به يك مصيبت زده از مصيبتى که
ديده
وَ اَعْظَمَ رَزِيَّتَها فِى الاِْسْلامِ وَ فى
جَميعِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى مَقامى هذا
مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ
براستى
چه مصيبت بزرگى و چه داغ گرانى بود در اسلام و در تمام آسمانها و زمين
خدايا چنانم کن در اينجا که ايستاده ام از کسانى باشم که برسد بدو از
ناحيه تو درود و رحمت و آمرزشى
اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْياىَ مَحْيا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتى مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خدايا قرار ده زندگيم را زندگى محمد و آل محمد و مرگم را مرگ محمد و آل محمد
اَللّهُمَّ
اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبرَّکَتْ بِهِ بَنُو اُمَيَّةَ وَ ابْنُ آکِلَةِ
الَْآکبادِ اللَّعينُ ابْنُ اللَّعينِ عَلى لِسانِكَ وَ لِسانِ نَبِيِّكَ
صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
خدايا اين روز روزى است
که مبارك و ميمون دانستند آنرا بنى اميه و پسر آن زن جگرخوار (معاويه ) آن
ملعون پسر ملعون (آه لعن شده ) بر زبان تو و زبان پيامبرت که درود خدا بر
او و آلش باد
فى کُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فيهِ نَبِيُّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ
در هر جا و هر مكانى که توقف کرد در آن مكان پيامبرت صلى اللّه عليه و آله
اَللّهُمَّ الْعَنْ اَباسُفْيانَ وَ مُعوِيَةَ وَ يَزيدَ بْنَ مُعاوِيَةَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الاْبِدينَ
خدايا لعنت کن ابوسفيان و معاويه و يزيد بن معاويه را که لعنت بر ايشان باد از جانب تو براى هميشه
وَ هذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَ آلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَيْنَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و اين روز روزى است که شادمان شدند به اين روز دودمان زياد و دودمان مروان بخاطر کشتنشان حضرت حسين صلوات اللّه عليه را
اَللّهُمَّ
فَضاعِفْ عَلَيْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَ الْعَذابَ [الاَْليمَ]
اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ فى هذَا الْيَوْمِ وَ فى مَوْقِفى
هذا
خدايا پس چندين برابر کن بر آنها لعنت خود و عذاب دردناك را خدايا من تقرب جويم بسوى تو در اين روز و در اين جائى که هستم
وَ
اَيّامِ حَياتى بِالْبَراَّئَهِ مِنْهُمْ وَاللَّعْنَةِ عَلَيْهِمْ وَ
بِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَ آلِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ
اَلسَّلامُ
و در تمام دوران زندگيم به بيزارى جستن از
اينها و لعنت فرستادن بر ايشان و بوسيله دوست داشتن پيامبرت و خاندان
پيامبرت که بر او و بر ايشان سلام باد
پس مى گوئى صد مرتبه :
اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ
خدايا لعنت کن نخستين ستمگرى را که بزور گرفت حق محمد و آل محمد را و آخرين کسى که او را در اين زور و ستم پيروى کرد
اَللّهُمَّ
الْعَنِ الْعِصابَةَ الَّتى جاهَدَتِ الْحُسَيْنَ وَ شايَعَتْ وَ بايَعَتْ
وَ تابَعَتْ عَلى قَتْلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَميعاً
خدايا
لعنت کن بر گروهى که پيكار کردند با حسين عليه السلام و همراهى کردند و
پيمان بستند و از هم پيروى کردند براى کشتن آن حضرت خدايا لعنت کن همه
آنها را
پس مى گوئى صد مرتبه :
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ
يا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ
عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ [اَبَداً] ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ
وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ
سلام
بر تو اى ابا عبداللّه و بر روانهائى که فرود آمدند به آستانت ، بر تو از
جانب من سلام خدا باد هميشه تا من زنده ام و برپا است شب و روز و قرار
ندهد اين زيارت را خداوند آخرين بار زيارت من از شما
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
سلام بر حسين و بر على بن الحسين و بر فرزندان حسين و بر اصحاب و ياران حسين
پس مى گوئى :
اَللّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّى وَ ابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً ثُمَّ الثّانِىَ وَالثّالِثَ وَ الرّابِعَ
خدايا مخصوص گردان نخستين ستمگر را به لعنت من و آغاز کن بدان لعن اولى را و سپس دومى و سومى و چهارمى را
اَللّهُمَّ
الْعَنْ يَزيدَ خامِساً وَ الْعَنْ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ زِيادٍ وَ ابْنَ
مَرْجانَةَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ اَبى سُفْيانَ وَ آلَ
زِيادٍ وَ آلَ مَرْوانَ اِلى يَوْمِ الْقِيمَةِ
خدايا
لعنت کن يزيد را در مرتبه پنجم و لعنت کن عبيداللّه پسر زياد و پسر مرجانه
را و عمر بن سعد و شمر و دودمان ابوسفيان و دودمان زياد و دودمان مروان را
تا روز قيامت
پس به سجده مى روى ومى گوئى :
اَللّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاکِرينَ لَكَ عَلى مُصابِهِمْ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلى عَظيمِ رَزِيَّتى
خدايا مخصوص تو است ستايش سپاسگزاران تو بر مصيبت زدگى آنها، ستايش خداى را بر بزرگى مصيبتم
اَللّهُمَّ
ارْزُقْنى شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لى قَدَمَ
صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَيْنِ الَّذينَ
بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ
خدايا
روزيم گردان شفاعت حسين عليه السلام را در روز ورود (به صحراى قيامت ) و
ثابت بدار گام راستيم را در نزد خودت با حسين عليه السلام و ياران حسين
آنانكه بى دريغ دادند جان خود را در راه حسين عليه السلام
«آن حضرت پس از فراغت از نماز عصر فرمود: «آنچه از
[عمر] دنيا باقي مانده، به گذشته آن، همان نسبت را دارد كه باقيمانده وقت
امروز نسبت به گذشته آن دارد.» [همچنين] آن حضرت به ياران خود فرمود:
«برگزيده شدم در حالي كه ميان من و قيامت فاصله نيست؛ همان سان كه ميان دو
انگشت سبابه و وسطي فاصله نيست».
- معنا و مفهوم آخرالزمان
مسلمانان نيز با توجه به روايتهاي فراواني كه از پيامبر گرامي اسلام و ائمه معصومين(ع) در زمينه آخرالزمان و رويدادها و حوادث آن نقل شده است، به اين موضوع توجه فراواني كرده و افزون بر جمعآوري اين روايات، در مجموعههاي روايي3 به نگارش كتابهاي مستقل در اين زمينه پرداختهاند كه اين كتابها معمولاً با عنوانهايي چون «أشراط الساعـ[»، «علامات الساعـ[»، «علامات يوم القيامـ[»، «الفتن»، «الملاحم»، «الفتن و المحن»، «الفتن و الملاحم» و... ناميده ميشود.4
در دايرت المعارف بزرگ اسلامي در مورد اصطلاح آخرالزمان چنين آمده است:«اين اصطلاح در كتابهاي حديث و تفسير در دو معنا به كار رفته است: نخست، همه آن قسمت از زمان كه بنا بر عقيدة مسلمانان، دوران نبوت پيامبر اسلام است و از آغاز نبوت پيامبر تا وقوع قيامت را شامل ميشود. دوم، فقط آخرين بخش از دوران ياد شده كه در آن، مهدي موعود ظهور ميكند و تحولات عظيمي در عالم واقع ميشود».5
دليل نامگذاري دوران نبوت پيامبر اسلام به آخرالزمان اين بوده است كه مسلمانان معتقدند آن حضرت، خاتم پيامبران است و شريعت وي تا پايان اين عالم اعتبار دارد. به جز آن، از رسول اعظم(ص) رواياتي نقل شده كه در آنها به صراحت آمده است دوران نبوت ايشان به قيامت و آخرين بخش از حيات كرة خاك ميپيوندد. در يكي از اين روايات كه از طريق اهل سنّت نقل شده است، چنين ميخوانيم:
«آن حضرت پس از فراغت از نماز عصر فرمود: «آنچه از [عمر] دنيا باقي مانده، به گذشته آن، همان نسبت را دارد كه باقيمانده وقت امروز نسبت به گذشته آن دارد.» [همچنين] آن حضرت به ياران خود فرمود: «برگزيده شدم در حالي كه ميان من و قيامت فاصله نيست؛ همان سان كه ميان دو انگشت سبابه و وسطي فاصله نيست».6
چنانكه گفته شد، دومين معنايي كه اصطلاح آخرالزمان در آن به كار ميرود، عصر ظهور حضرت مهدي(ع) است. بر اساس آموزههاي اسلامي، در آستانة ظهور آن حضرت كه از آن با عنوان آخرالزمان ياد ميشود، جهان دستخوش فتنهها، آشوبها و بحرانهاي مختلف سياسي، اجتماعي و زيست محيطي ميشود و ستم و بيعدالتي همة جهان را فرا ميگيرد. اين وضعيت ادامه دارد تا زماني كه قائم آلمحمد(ع) ظهور كند و با ظهور خود، جهان را از تيرگي ستم، فساد و تباهي برهاند.
شناخت آخرالزمان به اين معنا، ضرورت انكارناپذير روزگار ماست؛ زيرا بسياري از نشانههاي آخرالزمان در اين عصر هويدا ميشود و بيم آن ميرود كه با اندك غفلتي ما نيز در گرداب فتنههاي فراگيري كه به تعبير روايات، چون رواندازي تيره، همه را دربرميگيرد و كمتر كسي از آن در امان ميماند، فرو رويم.7 ازاينرو، بر همه لازم است كه با تأمل دوباره در روايات آخرالزمان و شناخت عميقتر و گستردهتر نشانهها و ويژگيهاي آن، خود را از فتنهها و آشوبهاي اين عصر و تا ظهور دولت حق در امان داريم.
ابراهيم شفيعي سروستاني
ماهنامه موعود شماره 95
تاسیس
تاریخ برای مسلمانان در زمان خلافت خلیفه دوم مسلمین و با مشورت حضرت علی
(علیهالسلام) در سال شانزدهم هجری صورت گرفته است. مبدا تاریخ را هجرت
پیامبر و ماه نخست آن را محرم، سالی كه هجرت روی داده بود گرفتند.(1) علت
نامگذاری این ماه آن بود كه در ایام جاهلیت، جنگ در این ماه را حرام
میدانستند.پینوشتها:
1- تاریخ تحلیلی اسلام، دكتر سیدجعفر شهیدی، ص130.
2- پیامآور عاشورا، مهاجرانی، ص 11.
3- با اندكی دخل و تصرف، فرهنگ عاشورا جواد محدثی، ص 406 .
آيا غير از انسانها، ملائكه و جنيان هم از ياوران حضرت مهدي(ع) خواهند بود؟
دربارة
طايفة جن بايد گفت كه طبق روايات اهلبيت(ع) شكي نيست كه آنان نيز براي
نصرت امام زمان(ع) حضور خواهند يافت، اما سؤال اين است كه آيا حضور آنان
با چشم قابل رؤيت است، يا خير؟
پرسيده شده است كه آيا غير از انسانها، ملائكه و جنيان هم از ياوران حضرت مهدي(ع) خواهند بود؟
در پاسخ اين پرسش عرض ميكنيم، بله؛ غير از 313 نفر از انسانهاي شايسته و والامقامي كه از جملة ياران امام زمان هستند، گروههايي از ملائكه و نيز جن حضرت مهدي(ع) را ياري خواهند كرد.
الف) طايفة ملائكه
مطابق آنچه از حضرت امام صادق(ع) نقل شده است اولين فرشتهاي كه با امام(ع) بيعت ميكند «جبرئيل» است. «ابانبنتغلب» از حضرت صادق(ع) روايت نموده كه فرمودند:
اولين كسي كه با قائم(ع) بيعت ميكند، جبرئيل است؛ كه به صورت پرندة سفيدي فرود ميآيد و با آن حضرت بيعت ميكند. سپس يك پاي خود را بر بيتاللهالحرام ميگذارد و پاي ديگرش را بر بيتالمقدس و آنگاه با آواز رسا و برندهاي ندا ميدهد، به نوعي كه همة خلايق آن را ميشنوند و ميگويند:
أتي أمرالله فلا تستعجلوه.1
امر خدا در رسيد، پس براي آن شتاب نكنيد.
روايات متعددي وجود دارد كه دلالت ميكنند كه جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل(ع) حضرت مهدي(ع) را ياري ميكنند و اين روايات از حضرات معصومين(ع) ـ از جمله حضرت رسول اكرم(ص) و حضرت امام سجاد(ع) و امام باقر(ع) و حضرت جوادالأئمه(ع) صادر گرديده است. به عنوان نمونه در حديثي از سوي حضرت امام باقر(ع) بيان شده است:
زماني كه قائمآلمحمد(ص) خروج نمايد، خداوند او را به وسيلة گروههايي از فرشتگان نشاندار پشت سرهم، به صف ايستاده، مقرب فرو فرستاده شده، ياري خواهد نمود. جبرئيل پيشاپيش آن حضرت، ميكائيل از سمت راست و اسرافيل سمت چپ آن حضرت خواهند بود و رعب و ترس (بر دل كافران) به فاصلة يك ماه از پيشاپيش و سمت راست و جانب چپ آن حضرت حركت خواهند كرد در حالي كه فرشتگان مقرب در كنار او باشند.2
از اين روايت شريف مشخص ميشود كه خداوند متعال حضرت صاحبالامر(ع) را به وسيلة چهار گروه از ملائكه و همچنين به وسيلة «رعب» (ترس و بيم افكندن در دل كافران) ياري ميفرمايد. آن چهارگروه (ملائكه) عبارتند:
1. مسوّمين؛ كه همان فرشتگان نشاندار ميباشند و علامت و نشانة آنها عمامة سفيد همراه با تحتالحنك است كه در «جنگ بدر» نيز حاضر شدند.
2. مردفين؛ كه همان فرشتگاني هستند كه به صورت پياپي براي نصرت حضرت مهدي(ع) صف ميكشند.
3. منزلين؛ كه همان فرشتگاني هستند كه فرو فرستاده شده ميباشند.
4. كرّوبّيين؛ كه همان فرشتگاني هستند كه به عنوان سالار فرشتگان معرفي ميشوند. البته در بعضي از روايات تعداد اين ملائكه نيز بيان شده است؛ مثلاً حضرت امام صادق(ع) فرمودند:
تعداد ياران او (امام قائم(ع)) از بين ملائكه چهلوشش هزار خواهد بود.
و به چند دسته تقسيم ميشوند؛ (1) گروهي از ملائكه كه در بدر حاضر بودند، (2) گروهي از ملائكه كه همراه حضرت نوح در كشتي بودند، (3) گروهي از ملائكه كه در آتش با ابراهيم(ع) بودند، (4) گروهي از ملائكه كه با موسي ـ هنگامي كه دريا براي بنياسرائيل شكافته شد ـ بودند، (5) قِسم ديگر كه همراه عيسي بودند، هنگامي كه خداوند او را به سوي آسمان بالا برد، (6) گروهي ديگر، چهارهزار فرشته كه در روز عاشورا براي ياري حضرت سيدالشهدا(ع) فرود آمدند و از آن حضرت رخصت قتال خواستند و به آنها رخصت نداد، پس بالا رفتند و فرود آمدند و از آن حضرت رخصت خواستند باز رخصت نداد و همچنان بالا ميرفتند و فرود ميآمدند، ولي حضرت رخصت نميداد تا آنكه در همان احوال، آن حضرت به شهادت رسيد؛ لذا آن ملائكه همچنان پريشان و غبارآلود نزد قبر او گريان هستند تا اينكه قائم(ع) قيام نمايد. رئيس آنان ملكي است كه نامش «منصور» است؛ و هيچ زيارتكنندهاي نيست كه امام حسين(ع) زيارت كند مگر آنكه آنان او را استقبال ميكنند، و وداع نميكند آن حضرت مگر آنكه او را مشايعت ميكنند، و مريض نميشوند هيچ زائري مگر اينكه او را عيادت ميكنند و نميميرد زائري مگر اينكه بر وي نماز ميگذارند و براي او بعد از مردن استغفار ميكنند و همة آنان تا هنگام قيام حضرت مهدي(ع) ـ در زمين ـ انتظار قيام قائم(ع) را ميكشند، (7) ملائكهاي كه به هنگام ولادت امام حسين(ع) به زيارت او آمدند.3
ب) طايفة جن
اما دربارة طايفة جن بايد گفت كه طبق روايات اهلبيت(ع) شكي نيست كه آنان نيز براي نصرت امام زمان(ع) حضور خواهند يافت، اما سؤال اين است كه آيا حضور آنان با چشم قابل رؤيت است، يا خير؟
در پاسخ بايد گفت: جنيان در زمان ظهور حضرات ائمه(ع) به حضور آنان ميرسيدند و از آن حضرات سؤال ميكردند و ايشان نيز جنيان را ميديدند. در روايتي نقل شده است كه حضرت امام صادق(ع) به مفضّل فرمودند:
مؤمنين جن، او (حضرت مهدي(ع)) را ياري خواهند نمود.
سپس ادامه دادند:
بلي، به خدا قسم با ايشان مخاطبه و تكلم ميكنند؛ مانند اينكه شخص با اهل و عيال و حواشي خود مخاطبه مينمايد.
و آنگاه فرمودند:
هر كجا آن حضرت برود، همراهش ميروند و تعداد جنيان به تعداد ملائكه ـ يعني چهلوشش هزار ـ خواهد بود.4
پينوشتها:
٭ با استفاده از كتاب: سؤال از امام مهدي(عج) در روايات، سيد فخرالدين موسوي.
1. سورة نحل (16)، آية 1.
2. لو خرج قائمآلمحمد(ص) لنصره الله بالملائكه المسوّمين و المردفين و المنزلين و الكرّوبّيين يكون جبرائيل أمامه و ميكائيل عن يمينه و إسرافيل فن يساره و الرّعب ليسير مسيرة شهر أمامه و خلفه و عن يمينه و عن شماله و الملائكة المقرّبون هذاه... . النعماني، الغيبة، ص 234، ح 22؛ مجلسي، بحارالأنوار، ج 52، ص 348.
3. خراساني، محمدجواد، مهدي منتظر.
4. همان